ماده ۲۱۲ – توقيف اموال زير ممنوع است:
۱ – دو سوم حقوق حقوق بگيران و سه چهارم حقوق بازنشستگي و وظيفه.
۲ – لباس و اشياء و لوازمي كه براي رفع حوائج ضروري مؤدي و افراد تحت تكفل او لازم است و همچنين آذوقه موجود و نفقه اشخاص واجبالنفقه مؤدي.
۳ – ابزار و آلات كشاورزي و صنعتي و وسايل كسب كه براي تأمين حداقل معيشت مؤدي لازم است.
۴ – محل سكونت به قدر متعارف.
تبصره ۱ – هرگاه ارزش مالي كه براي توقيف در نظر گرفته ميشود زائد بر ميزان بدهي مالياتي مؤدي بوده و قابل تفكيك نباشد، تمام مال توقيف و فروخته خواهد شد و مازاد مسترد ميشود مگر اينكه مؤدي اموال بلامعارض ديگري معادل ميزان فوق معرفي نمايد.
تبصره ۲ – هرگاه مؤدي يكي از زوجين باشد كه در يك خانه زندگي مي نمايند، از اثاثالبيت آنچه عادتاً مورد استفاده زنان است متعلق به زن و بقيه متعلق به شوهر شناخته ميشود مگر آن كه خلاف ترتيب فوق معلوم شود.
تبصره ۳ – توقيف واحدهاي توليدي اعم از كشاورزي و صنعتي در مدت عمليات اجرائي نبايد موجب تعطيل واحد توليدي گردد.
